மனுஷ்யபுத்திரனுடன் மல்லுக்கட்டு! கட்டி உருண்ட கருத்து கஸ்தூரி!

0

கருத்து கஸ்தூரி இப்போது காலா கஸ்தூரியோ என்று யோசிக்கிற அளவுக்கு உடம்பெல்லாம் பிளாக் வாங்கி நிற்கிறார். எல்லாம் ஒரே ஒரு ட்விட்டால் வந்த வினை. கடந்த சில தினங்களுக்கு முன் திருமாவளவன், ஜான் பாண்டியன், பூவை மூர்த்தி உள்ளிட்ட தலைவர்கள் தலைமையில் கவர்னர் மாளிகை நோக்கி ஒரு ஊர்வலம் நடந்தது. தமக்கான உரிமை மறுக்கப்படுவதாக நடந்த இந்த ஊர்வலத்தால் ஒரே போக்குவரத்து நெரிசல்.

இதில்தான் சிக்கிக் கொண்டார் கஸ்தூரி. காருக்குள் உட்கார்ந்திருந்தவர் ‘இப்படி கொழுத்த வெயிலில் டிராபிக் ஜாம் பண்ணணுமா?’ என்று ட்விட்ட, கடும் அதிருப்திக்குள்ளானார்கள் பலரும். ஆயிரம் வருஷமா ஒரே இடத்தில் நிற்க வைக்கப்பட்ட சாதியினர் தங்கள் உரிமைக்காக போராடும்போது, ஒரு அரை மணி நேரம் உங்களால் ஒரு இடத்தில் ஏ.சி காருக்குள் உட்கார்ந்திருக்க முடியாதா? என்று கேள்விகளும் பறந்தன.

கவிஞர் மனுஷ்யபுத்திரன் ஒரு கவிதை எழுதினார். அந்த கவிதையில் அவர் கஸ்தூரி என்று குறிப்பிட்டது தன்னைதான் என்று சந்தேகப்பட்ட கருத்து கஸ்தூரி, மனுஷ்யபுத்திரனுக்கு பதில் கவிதை ஒன்று எழுத… அதுதான் சோஷியல் மீடியாவில் டாக்கோ டாக்!

இனி வருவது மனுஷ்யபுத்திரனுக்கும் கஸ்தூரிக்குமான கருத்து ‘வார்…’

நான் நேற்றிரவு எழுதி ஃபேஸ்புக்கில் வெளியிட்ட ’’ கஸ்தூரிக்கு இன்று சீக்கிரம் வீடுதிரும்ப முடியவில்லை’’ என்ற கவிதை யாரையும் குறிப்பிடுவதல்ல என்று நான் பொறுப்புத் துறத்தல் அறிவித்த பிறகும் நடிகை கஸ்தூரி அது தன்னைப்பற்றியது என்று நினைத்து கடும் கோபத்துடன் எதிர்கவிதை ஒன்று எழுதியிருக்கிறார். பொதுவாக நான் பெண்களை தெய்வமாக நினைப்பவன் என்பதும் தனி நபர் தாக்குதலில் கிஞ்சித்தும் நம்பிக்கையற்றவன் என்பதும் தாங்கள் அறிந்ததே. நேற்று நடந்த போராட்டத்தின் காரணமாக வீடு திரும்ப தாமதமான என் சிநேகிதி கஸ்தூரி என்னிடம் தெரிவித்தையே கவிதையாக்கிருக்கிறேன். ஒரு வேளை நடிகை கஸ்தூரிக்கும் அதே போன்ற அனுபவம் ஏற்பட்டிருந்தால் நான் எப்படி பொறுப்பாக முடியும்? மேலும் நடிகை கஸ்தூரி ஏக வசனத்தில் என்னை அந்தக் கவிதையில் திட்டுகிறார். நன்கு படித்தவராக, மேட்டுக்குடி நவநாகரிக பெண்ணாக காட்சியளிக்கும் கஸ்தூரி இப்படி லோக்கலாக பேசுவதை என்னால் ஏற்கமுடியவில்லை. இது கஸ்தூரியின் ஃபேக் ஐடியாகவோ அல்லது அவரது அட்மின் வேலையாகவோ இருக்கும் என்று சந்தேகிக்கிறேன். நேற்று நான் எனது சிநேகிதி கஸ்தூரி பற்றி எழுதிய கவிதையையும் அதற்கு நடிகை கஸ்தூரி ஆற்றியிருக்கும் பெர்ஸனலான எதிர்வினையையும் உங்கள் பார்வைக்கு வைக்கிறேன். அதில் ‘’ விவாதத்தில் வெல்ல முடியாமல் விபரீதம் பேசும் வீணன்’’ என்ற வரியைப்படித்ததும் துக்கம் தொண்டயை அடைத்துவிட்டது.

கஸ்தூரிக்கு இன்று சீக்கிரம் வீடுதிரும்ப முடியவில்லை
…….
மனுஷ்ய புத்திரன்
………………
அழகுசாதனங்கள் விற்கும் கடையில்
விற்பனைப் பெண்ணாக பணிபுரியும்
என் பால்ய கால தோழி கஸ்தூரிக்கு
இன்று நேரத்தோடு வீடு திரும்பமுடியவில்லை

அவள் கடைசி வாடிக்கையாளருக்கு
அழகுக் குறிப்புகளை சொல்லி
விலையுயர்ந்த க்ரீம் ஒன்றை
விற்றபிறகு
சாலையில் இறங்கியபோதுதான்
கஸ்தூரிக்குத் தெரிந்தது
சாலையில் பேருந்துகள் ஓடவில்லை என்பது
ஆட்டோகள் ஓடவில்லை
டாக்ஸிகள் ஓடவில்லை
ஏன் மாட்டு வண்டிகளோ
குதிரை வண்டிகளோ ஓடவில்லை

திகைப்புடன்
பதட்டத்தை தணிக்க
ஒரு ஐஸ்க்ரீம் சாப்பிட விரும்பினாள் கஸ்தூரி
ஐஸ் க்ரீம் கடை அடைக்கப்பபட்டுக்கொண்டிருந்தது
காஃபிக்கடைகள்
மதுபானக் கடைகள்
சாப்பாட்டுக்கடைகள்
மலர்களை விற்கும் கடைகள்
எல்லாமே அவசர அவசரமாக மூடப்பட்டுக்கொண்டிருந்தன

யாரோ எதற்கோ நியாயம் கேட்டு
தெருவில் பதாகைகளுடன்
ஊர்வலம் போய்கொண்டிருந்தார்கள்

கஸ்தூரிக்கு சீக்கிரம் வீட்டுக்குப் போகவேண்டியிருந்தது
அன்று அவள் வழக்கமாக பார்க்கும் சீரியலில்
முக்கியமான ஒரு திருப்பத்தை
எதிர்நோக்கியிருந்தாள்

அன்று அவள் குழந்தைகளுக்கான
வீட்டுப்பாடத்தை செய்ய வேண்டியிருந்தது

அன்று காலையில் மீந்துவிட்ட இட்லிகளை
உதிர்த்து உப்புமாவாக மாற்ற வேண்டியிருந்தது
அன்று காலையில் துவைத்துப்போட்ட துணிகளை
கொடியிலிருந்து மடித்துவைக்க வேண்டியிருந்தது

வீட்டிற்குபோய் செய்ய
கஸ்தூரிக்கு இன்னும்
ஆயிரம் காரியங்கள் இருந்தன
ஊர்வலம் போகிறவர்கள்
சாலை தடுபரண்களை தள்ளிக்கொண்டு
முழங்கியபடி செல்கிறார்கள்
ஒரு சிறு பெண் நெஞ்சை உயர்த்தி
‘ சுடுடா பார்க்கலாம்’ என்று கத்துகிறாள்

கஸ்தூரிக்கு சீக்கிரம்
வீட்டுக்கு போகவேண்டியிருந்தது
அவளுக்கு எரிச்சலாக இருந்தது
அவளது ரத்தக் கொதிப்பு
நிமிடத்திற்கு நிமிடம் அதிகரித்துக்கொண்டே இருந்தது
கோபத்தில் உதட்டை கடித்தாள்
அவளது லிப்ஸ்டிக் கலைவதைக் உணர்ந்து
அவசரமாக அதை ஒற்றிக்கொண்டாள்

உரிமை உரிமை
என்று கத்திக்கொண்டு போகிறவர்கள்
எங்காவது ஒரு மயானத்திலோ
அரவமற்ற பொட்டலிலோ போய் ஏன் கத்தக்கூடாது
என்று தார்மீக உணர்ச்சியுடன் சிந்திக்கத் தொடங்கினாள் கஸ்தூரி
பேருந்துகள் ஓடாவிட்டால் உரிமை வந்துவிடுமா
ஆட்டோகள் ஓடாவிட்டால் உரிமை வந்துவிடுமா
டாக்ஸிகள் ஓடாவிட்டால் உரிமை வந்துவிடுமா
கடைகளை அடைத்துவிட்டால் உரிமை வந்துவிடுமா
என்றெல்லாம் கஸ்தூரியின்
குழந்தை மனம் சிந்திக்கத் தொடங்கியது

“மக்களுக்காக போராடுகிறவர்கள்
மக்களுக்கு எந்த தொந்ததவும் இல்லாமல் போராட் வேண்டும்
நீதிக்காக போராடுகிறவர்கள்
நீதிக்கு எந்த தொந்தரவும் இல்லாமல் போராட் வேண்டும்”

இப்படி ஒருவாக்கியம்
மனதில் தோன்றியதும்
கஸ்தூரிக்கு மனம் கிளர்ந்துவிட்டது.
வேகமாக நான்காவது தளத்தில் இருக்கும்
மொட்டை மாடிக்கு ஓடினாள்
இந்த உலகத்தை
தனது நற்செய்தியால்
பாலிக்க வேண்டும் என்று விரும்பினாள்
ஒரு மலைப்பிரசங்கம் ஒன்றை நிகழ்த்த விரும்பினாள்.
நல்வழிப்படுத்தும் கிறிஸ்துகள்
நமது காலத்தில்
எந்தக்கொட்டிலில்
எப்போது பிறப்பார்கள் என்று
யார்தான் சொல்ல முடியும்

கஸ்தூரி உரத்த குரலில் போதிக்கிறாள்
கண்ணில் தூசு விழாமல்
எப்படி போராட வேண்டும் என்று
தெருவில் புழுதி பறக்காமல்
எப்படி போராடுவது என்று
கறுப்புக்கொடிகளை உயர்த்திப்பிடிக்காமல்
அவற்றை உள்ளாடைகளாக தைத்து
மறைவாய் அணிந்துகொள்ளலாம் என்று

அன்றாட வாழ்கை என்பது
ஒரு ரோபோவில் எழுதப்பட்ட
ப்ரோக்ராம் என்றும்
அது சீர் குலைந்தால்
ஒட்டுமொத்த ஒழுங்கும்
அழிந்துவிடும் என்றும்
கஸ்தூரி நம்பினாள்
எந்தபோராட்டமும் நடக்காவிட்டாலும்
ஒரு தனிமனிதனின் வாழ்க்கை
இந்த நகரத்தில் எந்த நேரத்திலுகம்
சிதறக்கூடும் என்பதை அவள் உணர்ந்திருக்கவில்லை

கஸ்தூரிகளுக்கு தெரியாது
நாகரிகங்கள் எப்படி எழுந்தன என்று
பிரளயங்கள் எப்படி தோன்றின என்று
நகரங்கள் எப்படி அழிந்தன என்று
மணிமுடிகள் எப்படிச் சரிந்தன என்று
கஸ்தூரிகளுக்கு தெரியாது

கஸ்தூரிகளுக்குத் தெரியாது
தன் மொழிக்காக தன்னைத்தானே எரித்துக்கொண்டவர்களை
தூக்கு மேடையில் கம்யூனிஸ்ட் அறிக்கையுடன்
தொங்கியவர்களை

கஸ்தூரிகளுக்கு
கிரிக்கெட்டில் முதல் பந்துவீசப்படுவதற்குள்
மைதானத்திற்கு செல்லவேண்டும்

கஸ்தூரிகளுக்கு
தியேட்டரில் விளம்பரப்படங்கள் முடிவதற்குள்
தங்கள் இருக்கையில் அமர்ந்துவிடவேண்டும்

அதற்கு குறுக்கே வருகிறவர்கள்
உடனடியாக கலைக்கப்பட வேண்டும்
குப்பைகளைபோல அகற்றப்படவேண்டும் என்று கஸ்தூரிகள் விரும்புகிறார்கள்
இந்தக் காலம்
கஸ்தூரிகளால் ஆனது
இந்தக் காலம் சேகுவேராக்களை அல்ல
கஸ்தூரிகளையே உருவாக்குகிறது
இந்தக் காலத்தை நான் மனதார வெறுக்கிறேன்
அதன் எல்லையற்ற பாசாங்கை வெறுக்கிறேன்
அதன் எல்லையற்ற தன்னலத்தை வெறுக்கிறேன்.

25.4.2018
இரவு 12.42
மனுஷ்ய புத்திரன்
( இந்தக் கவிதை யாரையும் குறிப்பிடுவது அல்ல)

நடிகை கஸ்தூரியின் எதிர் கவிதை
………………………………………….
Kasthuri

விவாதத்தில் வெல்ல முடியாமல்
விபரீதம் பேசும் வீணன்
முகத்துக்கு நேர் பேசக்கூசி
முகநூலில் முதுகில் குத்தும் ஊசி
இறந்துவிட்ட எழுத்தாளர் கையை
பருந்து போல் திருடி தின்ற வேசன்
பெயரில் கூட நிஜம் பேசா
பெரியாரின் போலி தாசன்
மிதிக்கத்தக மனுஷ்யனை
மதித்ததென் மதியீனம்
கவிதை எனக்கும் இயலும்
கற்பூரத்துக்கு நஷ்டம் , விடு.
#மூத்திரன்

Leave A Reply

Your email address will not be published.